संवाद

'अमेरिका र चीन बोलिरहेका छन्, बोल्नुपर्ने नेपालले हो’– महेश मास्के

बसन्त बस्नेत र योगेश ढकाल, चैत्र ३, २०७५

इन्डो-प्यासिफिक रणनीतिमा नेपालको केन्द्रीय भूमिका भनेको अमेरिकाले संकेत गरेजस्तो चीनलाई अलग्याउने होइन, भारतले खोजेजस्तो चीनलाई समावेश गर्ने र त्यसलाई रणनीतिबाट सहकार्यतर्फ लैजान पहल गर्ने हो ।
पुरा पढ्नुहोस्

'दौरा-सुरुवाल सजिलो रहेछ’– बाबुराम भट्टराई

माधव बस्नेत, फाल्गुन १३, २०७५

गाडी वा हवाईजहाजबाट जिल्ला सदरमुकामसम्म टेकेका नेताहरूको भीडमा पूर्वप्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराई, ६५, योपल्ट अलग देखिए मुलुकको पैदलयात्रा गरेर सर्वसाधारणको मनस्थिति बुझिरहेका छन् ०६७ मै ७५ जिल्ला घुमिसकेको घोषणा गरेका उनले १५ माघ ०७५ देखि एकमहिने मध्यपहाडी लोकमार्ग यात्रा अभियान चलाइरहेका छन् भट्टराईलाई माधव बस्नेतका प्रश्न :


चिवाभन्ज्याङदेखि झुलाघाटसम्म मध्यपहाडी लोकमार्गको यात्रा किन रोज्नुभयो ?

पहिलो कुरा- मध्यपहाडी लोकमार्गको अवधारणा नै मेरो हो अंश-अंशमा सडक बनेका थिए तर क्षेत्रीय विकास योजनाको विद्यार्थी हुनुको नाताले विकासका निम्ति भौतिक सामाजिक पूर्वाधार राज्यले निर्माण गर्नुपर्छ, त्यसपछि कृषि, व्यापार, उद्योग, पर्यटन आदिको विकासमा निजी क्षेत्र सहभागी बन्छ भन्ने मान्यता राख्छु ०६५ मा अर्थमन्त्री भएपछि मैले मध्यपहाडी लोकमार्गलाई पुष्पलाल लोकमार्ग नामकरण गरेर पहिलो पटक बजेट विनियोजन गरेँ त्यसअघि हिसिलाजी भौतिक योजनामन्त्री हुँदा टुक्राटाक्री सडकलाई सकेसम्म पूर्व-पश्चिम जोड्ने गरी बनाउनुपर्छ भनेर थोरै प्रयास सुरु गरिएको थियो

दोस्रो, हाम्रा खुद्रे योजना राष्ट्रिय योजनामा नपरून्जेल अलपत्र पर्ने गरेका छन् त्यसैले ०६८ मा प्रधानमन्त्री हुँदा मैले नै राष्ट्रिय गौरवका आयोजना ल्याएँ सडक, जलविद्युत्, सिँचाइ, विमानस्थलजस्ता ठूला पूर्वाधारमा राज्यले नै दायित्व लिनुपर्छ, नेपाल आफैँले निर्माण गर्नुपर्छ, त्यसले हाम्रो प्राविधिक क्षमता वृद्धि हुन्छ, निजी क्षेत्रलाई लगानी वातावरण पनि बनाउँछु भनेर राष्ट्रिय गौरवका आयोजना सुरु गरेको हुँ त्यसमध्ये मध्यपहाडी लोकमार्ग एउटा हो

नेपालको भौगोलिक एकीकरणपछि जनसंख्याको मुख्य बसोबास स्थल मध्यपहाड हो पहाडको अर्थतन्त्रलाई पुनर्जीवन दिने हो भने सडक पूर्वाधार नै पहिलो आवश्यकता हो भनेर मध्यपहाडी लोकमार्गलाई राष्ट्रिय गौरवका आयोजनामा राखेका हौँ अहिले त्यसको काम कहाँ पुगेको ? अर्थतन्त्र सर्वसाधारणको जनजीवनमा त्यसले पारेको प्रभाव बुझ्न यो अभियान गरिएको हो

तेस्रो, एक चौथाइभन्दा बढी भाषिक जनसंख्या भएका जातिमध्ये राई, लिम्बू, गुरुङ, तामाङ, नेवार, मगर खस सात वटा जाति पहाडमा बस्छन् ठूला जातिमा थारु मधेसी मात्र मधेसमा छन् -साना जातिको संख्या सबैतिर भौतिक रूपमा आर्थिक विकास गर्न, बजार सिर्जना गर्न, आश्रति बजार जोड्न पूर्व पश्चिम जोडिनैपर्छ हाम्रो सम्बन्ध दक्षिणतिर मात्र भयो यसले ठूलो व्यापार घाटा भयो, परनिर्भरता बढायो त्यसैले विकास, समृद्धि एकताको प्रभाव बुझ्न यो यात्रा गरिएको हो

स्थानीय तह कत्तिको प्रभावी भएको पाउनुभयो ?

संघीयताको कार्यान्वयन तल्लो तहसम्म कसरी भइरहेको भनेर स्थानीय तहका जनप्रतिनिधिसँगै बढी अन्तक्रिर्या गरिरहेका छौँ स्थानीय तहमा तत्कालीन एमाले, कांग्रेस कार्यकर्ताको बाहुल्य भए पनि उनीहरू नेतृत्वसँग सन्तुष्ट छैनन् , त्यो असन्तुष्टि खुला प्रकट गर्न सक्ने अवस्थामा पनि छैनन् संघीयताको प्रभावकारी कार्यान्वयनका लागि स्थानीय तहलाई जसरी सबलीकरण गरिनुपथ्र्यो, ऐन-कानुन समयमा बनाएर सहजीकरण जसरी गर्नुपथ्र्यो, त्यो भएको पाइएन कर्मचारीको बाँडफाँट, ऐन-कानुन अनि राजस्व बाँडफाँटमा पनि काम भएको पाइएन त्यसले स्थानीय तहमा असन्तुष्टि अन्योल देखिन्छ

लोकमार्ग वरिपरि कतिपय जिल्लामा जनसंख्या घट्दै गइरहेको मध्यपहाडी लोकमार्ग निर्माण जुन गतिमा हुनुपथ्र्यो, त्यसमा पनि अलि असन्तुष्टि देखियो हाम्रो ठेक्का प्रणाली सार्वजनिक खरिद ऐनअनुसार खण्ड-खण्ड गरेर ठेक्का दिइएको एकाध ठाउँमा ठेकेदारले राम्रै काम गरेको पनि भेटियो जस्तो, पूर्वी रुकुम पश्चिम रुकुममा सापेक्ष ढंगले अगाडि नै बढेको देखियो मध्यपहाडी लोकमार्ग बाग्लुङमा सबभन्दा बढी डेढ सय किलोमिटर पर्छ तर सदरमुकामदेखि गल्कोटसम्मको सडक दुई वर्षअघि आउँदा जस्तो थियो, अहिले पनि त्यस्तै रहेछ यसले हाम्रो ठेक्का प्रणाली, सार्वजनिक खरिद ऐन परिमार्जन गर्नुपर्ने देखियो

नुवाकोट, धादिङ राजधानी नजिकै भए पनि बत्तीमुनिको अँध्यारोजस्तो देखिए राजमार्ग वरिपरि व्यवस्थित सहर निर्माण गरी आर्थिक प्रगति गर्ने विषयमा पनि त्यति ध्यान पुगेको पाइएन समग्रमा सडकले कृषिप्रधान अर्थतन्त्रमा सामान्य रूपान्तरण गरेको व्यावसायिक खेती थालिएको पूर्वदेखि पश्चिमसम्म बजार विस्तार हुनु सकारात्मक पाटो हो त्यसैले देखेका, भेटिएका, सबै यात्रा वृत्तान्त डायरीमा टिपेको छु यसलाई संघीय संसद्मा प्रतिवेदन नै बनाएर प्रस्तुत गर्ने सोच बनाएको छु

तस्बिर : रवि मानन्धर


सर्वसाधारण उत्साहित छन् वा निराश ?

सरकारको एक वर्षको गतिविधिबाट जनता आम रूपमा निराश बढीचाहिँ असन्तुष्ट नै देखिए सत्तापक्षले नै चलाएको स्थानीय तहमा जसरी ध्यान पुग्नुपथ्र्यो, त्यो पुगेको देखिएन पार्टी अनुशासनले गर्दा कार्यकर्ता बाहिर खुलेर बोल्न सक्दैनन् तर व्यक्त-अव्यक्त रूपमा निराशा धेरै

यात्राका अप्ठेरा के थिए ?

यात्राको २२ औँ दिन हामीलाई बाग्लुङ पूर्वी रुकुमको सिमाना सात किलोमिटर हिउँले छोपेको दूरी पार गरेर रुकुम पुग्नु थियो यात्रा गर्न सकिन्न भन्ने खबर आयो त्यहाँबाट नजाँदा बुटवल झरेर दाङ हुँदै मुसीकोट आउनुपर्ने थियो झन्डै तीन सय किलोमिटर घुम्नुपर्ने भयो हामी मध्यपहाडी लोकमार्ग हेर्ने, यात्रा गर्ने भनेर आउने अनि फेरि सात किलोमिटर कष्ट बेहोर्न नचाहेर घुम्ने ? मलाई त्यो चित्त बुझेन जसरी पनि जाऊँ, बाटो बनाऊँ भनेर यात्रा अगाडि बढाइयो, जुन कष्टकर चुनौतीपूर्ण थियो

राज्यको पूर्वकार्यकारीलाई घरआँगनमा भेट्दा नागरिकले के अपेक्षा गर्दा रहेछन् ?

'तपाईं (पूर्वप्रधानमन्त्री) स्तरको मान्छे, हाम्रो घरआँगनमा देख्न/भेट्न पाएको पहिलो पटक हो चुनावका बेलामा एकाध नेता देखिन्छन्, त्यसपछि पूरै हराउँछन् हाम्रा गुनासा सुनिदिने कोही छैनन्' भन्ने सर्वसाधारणको दुखेसो थियो यसले हाम्रो शासनसत्ता जनताबाट कति कटेको भन्ने देखाउँछ मलाई यो पनि ठूलो नयाँ अनुभव भएको ज्ञान निर्माणमा नयाँ इँटा थपिएको जनताले एकदमै सद्भावपूर्ण ढंगले कुरा राखेका छन्

जनताको जीवनस्तरचाहिँ कस्तो रहेछ ?

गाउँठाउँको गरिबी, बेरोजगारी आर्थिक अवस्था हेर्दा बडो भावुक बनाउँछ हामी करिब-करिब मध्ययुगीन अवस्थामै छौँ गाउँमा खानेपानी, सिँचाइ व्यवस्था छैन खेतबारी बाँझै छन् अरू रोजगारको विकल्प छैन मान्छे आधा पेट खाएर बाँचेका छन् कुपोषणको लक्षण प्रस्टै देखिन्छ शरीरमा लगाएको कपडा हेर्यो, फोहर, मयल कट्कटिएको घर हेर्यो, मध्ययुगीन खालकै छन् बहुसंख्यक सर्वसाधारण अभावैअभावमा छन्

पार्टीप्रति सर्वसाधारणको सहानुभूति बटुल्न यो अभियान चलाउनुभएको भन्ने पनि नि ?

त्यो पूर्वाग्रही धारणा हो त्यतातिर नलागौँ देश लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको नयाँ युगमा प्रवेश गरेपछि समृद्धिकरण नै हाम्रो प्रमुख एजेन्डा हो राजनीतिक क्रान्तिको चरण नै संसारभर करिब-करिब सकिएको समय हामीले नेपालमा राजनीतिक क्रान्ति गरेका हौँ भोलि गएर अर्कै खालको क्रान्ति होला यस बेलाको विश्व एजेन्डा नै विकास समृद्धि हो हामीले राष्ट्रिय रूपमै समृद्धिको नयाँ खाका कोर्नु त्यसका लागि भौगोलिक स्थिति, जनताको जीवनस्तर, माग, बदलिँदो समयजस्ता विषयलाई नजिकबाट नियाल्नुपर्छ सहरमा सुविधामा बसेर अभाव, दुःख देखिन्न योजना बनाउँदा त्यसलाई समेट्न सकिन्न अहिले हामीले गरेको यात्रा नयाँ शक्तिले अगाडि सारेको अवधारणा समृद्धिको एउटा राष्ट्रिय एजेन्डा तयार पारौँ भनेको हो

अब कांग्रेसका मान्छे कांग्रेस नेकपाका मान्छे नेकपा मात्रै भएर बसिराख्ने हो भने, कांग्रेसले करिब ३३ प्रतिशत एमाले-माओवादीले करिब ४५ प्रतिशत मत लिएर बसिराख्ने हो करिब-करिब ८० प्रतिशत भोट यताउति नगर्ने हो भने नयाँ वैकल्पिक शक्ति कसरी बन्छ ? विकास समृद्धि कसरी आउँछ ? त्यसैले हामीले पार्टी बनाउने, फुटाउने, भत्काउने पसल थापेको होइन मुलुकलाई नै एउटा एजेन्डामा ध्रुवीकरण गर्न खोजेको हो नयाँ ज्ञान, प्रविधिप्रति जनतामा सचेतना जगाउन खोजेको हो जसरी हिजो व्यवस्था फेर्न सबै पार्टी जनता खास/खास समयमा एकजुट भएका थिए, अब विकास समृद्धिका लागि पनि एक भएर राष्ट्रिय अभियान सुरु गरौँ भन्ने मेरो मान्यता हो

तपाईंले मध्यपहाडी राजमार्गको यात्रा गरिरहँदा आफ्नो पकड क्षेत्र रसुवाका प्रदेश सांसदलगायत कांग्रेस प्रवेश गरे नि ?

प्रेम तामाङ युवा हुन्, उनले कठिन क्षणमा हामीलाई साथ पनि दिए तर पछिल्लो समय उनको आदत बिगि्रसकेको थियो ०७४ मंसिरको निर्वाचनमा कांग्रेससँग सहकार्य गर्दा मैले शेरबहादुर देउवासँगै सल्लाह गरेर संघीय संसद्मा रसुवा गोरखा गरी दुई सिट लिएका थियौँ यहीअनुसार रसुवामा प्रेमलाई उठाइयो पछि उनलाई कांग्रेसका अर्बपति ठेकेदार मोहन आचार्यले किनेछन् संघीय संसद्मा बल्लबल्ल टिकट लिएका थियौँ, प्रेम टिकटै बेचेर प्रदेश झरेछन् त्यस्तो पात्र विचलित हुनु ठूलो कुरा भएन

भौतिक रुपमा आर्थिक विकास गर्न, बजार सिर्जना गर्न, आश्रति बजार जोड्न पूर्व- पश्चिम जोडिनैपर्छ हाम्रो सम्बन्ध दक्षिणतिर मात्र भयो यसले ठूलो व्यापार घाटा भयो, परनिर्भरता बढायो त्यसैले विकास, समृद्धि एकताको प्रभाव बुझ्न यो यात्रा गरिएको हो

यो यात्रामा तपाईंको राजनीतिक अभीष्ट लुकेको छैन ?

समाजलाई रूपान्तरण गरौँ, समृद्धिमा लैजाऊँ भन्ने दलगत राजनीतिक स्वार्थ लुकेको छैन नयाँ शक्ति पार्टीको एक/दुई लाख भोट बढाऊँ भनेर यो अभियान गरिएको होइन एक-दुई लाख भोट बढेर के हुन्छ ? कम्तीमा दुई दशक दुई अंकको आर्थिक वृद्धिदर भयो भने मात्र नेपाल 'तेस्रो विश्वबाट पहिलो' मा पुग्छ त्यसका लागि राष्ट्रिय संकल्प निर्माण गर्न खोजेको हो

यात्रामा तपाईंलाई बढी संवेदनशील बनाएको कुनै घटना ?

हिउँ यात्रा छिचोलेर हामी पूर्वी रुकुमको भूमे गाउँपालिका- को लुकुम गाउँ पुगेका थियौँ त्यहाँ करिब सय घर खाम मगर ५०/६० घर दलित बस्ती रहेछ घर राम्रा, झुरुप्प छन् आलु खेती, भेडापालनका लागि प्रसिद्ध रहेछ जनयुद्धमा त्यो गाउँबाट ११ जना सहिद भए पनि जनजीवनमा खासै परिवर्तन छैन जनयुद्धै लडेका युवा साउदी, कतार, दुबईतिर गएका छन् जाडोका कारण हामीले भएभरका लुगा लगाएर सुत्यौँ तर बूढाबूढीहरू त्यो ठिहीमा खाली खुट्टा हिँडेका छन्, चिसोले कठ्यांगि्रएका छन् त्यो देख्दा आँसु नै आयो जनयुद्धले संस्थागत परिवर्तन कति गर्यो भनेर मलाई निकै संवेदनशील बनायो

जनयुद्धले जनताको जीवनस्तरमा परिवर्तन ल्याउन किन सकेन ?

माओवादी आन्दोलनले दलित, महिला, जनजातिलगायतलाई अधिकारप्रति जागरुक बनायो हामी पनि यो देशका नागरिक हुँ भन्ने भावना जगायो त्यसलाई उपलब्धि मान्नुपर्छ राजनीतिक रूपमा संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र ल्याएर जुन संविधान बनेको , त्यो पनि उपलब्धि हो त्यसलाई टेकेर अगाडि जान माओवादी आन्दोलनले आफूलाई रूपान्तरण गर्नैपर्छ रुकुम माओवादीको उद्गम थलो, स्थानीय तहदेखि प्रदेशसभा हुँदै केन्द्रसम्म जितेको ठाउँ हो तर त्यहाँका जनताको जीवनस्तर भने कष्टकर नै मुख्यतः प्रचण्डजी त्यहीँ चुक्नुभयो भन्ने लाग्छ उहाँले कि पुरानै ढाँचाले लैजाने आँट गर्नुपथ्र्यो, त्यो पनि गर्नुभएन हामीले रूपान्तरित भएर नयाँ एजेन्डा लिएर जाँऊ भन्दा पनि उहाँको अहंले दिएन अहिले एमालेमै विलीन हुनुभयो तल्लो तहका जनतालाई अधिकारसम्पन्न बनाउने एजेन्डा पनि छैन विभेद, उत्पीडनमा परेका जनतालाई आर्थिक लाभ हुने क्रियाकलाप, योजना पनि खास केही आएको छैन प्रचण्डले माओवादी आन्दोलनकै बिसर्जन गरिदिनुभयो हामीले नयाँ ढंगले रूपान्तरण गरेको हो माओवादी आन्दोलन विडम्बनापूर्ण भएछ भन्ने अनुभूति रुकुम आउँदा लाग्यो

०७२ असोजसम्म सँगै रहेर पनि प्रचण्डको रूपान्तरणमा केही गर्नुभएन ?

प्रचण्डजीसँग मुख्य रूपमा अलग हुनुको कारण नै त्यही थियो सत्तामा राखिदिएपछि उहाँ वैचारिक/राजनीतिक सम्झौतामा आनाकानी गर्ने मान्छे होइन सुरुमा उहाँ संविधानसभाविरोधी हुनुहुन्थ्यो, पछि मात्र मान्नुभयो लोकतान्त्रिक गणतन्त्र ल्याउनुपर्छ भन्दा होइन, राजासँग मिल्नुपर्छ बरु भारतसँग लड्नुपर्छ भन्ने पक्षमा हुनुहुन्थ्यो त्यसो हुँदा गणतन्त्र नआएसम्म सहकार्य गरौँ भनेको हो उहाँलाई जसरी पनि सत्तामा पुग्नुपर्ने सत्तामा भएपछि कमिसनखोरसँग नमिलुन्जेल पैसा हुन्न पैसा नभएसम्म आसेपासे खडा गरेर पार्टी कब्जा गर्न सकिन्न यही दुष्चक्रले जनतासँग उहाँको सम्बन्ध टुट्यो

यात्राका क्रममा तपाईंले दौरा-सुरुवाल लगाएको प्रसंग चर्चित भयो नि ?

यो सजिलो पोसाक रहेछ पहिले सानो छँदा भोटो दौरा लगाएको थिएँ दौरा-सुरुवालचाहिँ पहिलोचोटि लगाएको हुँ जाडो धेरै हुने ठाउँमा पुग्दा पनि न्यानो लाग्यो

उतै किन्नुभएको हो ?

यात्रामा निक्लनुअघि हिसिलाजीले काठमाडौँकै एउटा पसलबाट किन्नुभएको हो जुन जातिको जहाँ बाहुल्य , त्यही लगाउने भन्ने विचार थियो तमुवानमा जाँदा तमुको तामाङ बस्तीमा तामाङको पोसाक पनि लगाएको थिएँ

प्रधानमन्त्री भएका बेला पनि दौरा-सुरुवाल लगाएको भए हुने रहेछ भन्ने लागेन ?

त्यस्तो लागेन एउटा मात्रै जातिको पोसाकलाई सबै जातिको प्रतीक मान्न सकिन्न सबैको वेशभूषाप्रति सम्मान हुनुपर्छ भन्ने भावना ममा दौरा-सुरुवाललाई मात्रै राष्ट्रिय पोसाक मान्ने विचार ठीक होइन तर यो पनि राष्ट्रिय पोसाक हो

युद्ध अवधिमा तपाईंहरूले दौरा-सुरुवालप्रति खिसिट्युरी अनुभव हुने किसिमका व्यवहार गर्नुभयो नि ?

एउटै पोसाक, भाषालाई मात्रै मान्यता दिने सोचविरुद्ध हामीले अभियान चलाएको हो तर लगाउनै निषेध गर्नुपर्छ भन्ने सोच थिएन अबको समयमा यस्ता कुरालाई खुला रूपले हेर्नुपर्छ

पुरा पढ्नुहोस्

‘पारमाणविक भट्टीको अर्कै आशय’– डा महेश मास्के

नेपाल संवाददाता , माघ १३, २०७५

नेपालमा प्रयोग हुने कोबाल्ट सिक्स्टी अत्यधिक खतरनाक रेडियोधर्मीमा पर्छ । रेडियो विकिरणले मानिसको कोष र डिएनएमा समेत असर पर्छ र क्यान्सरजस्ता रोग उत्पन्न गर्न सक्छ । विगतमा तिनीहरूको सुरक्षित विसर्जन नगरेका घटना पनि छन् ।
पुरा पढ्नुहोस्

‘त्यसो भन्ने विज्ञहरू व्याख्यासहित आउनुपर्यो’–अर्थमन्त्री खतिवडा

नेपाल संवाददाता , माघ ८, २०७५

हाम्रो चासो के भने निर्यात भनेजति बढेन । त्यसमा विगतमा निर्यात प्रवद्र्धनका लागि के–के काम भए हेरिनुपर्छ । अहिले ११ प्रतिशतले निर्यात बढेको छ, जुन आफैँमा पर्याप्त होइन । निर्यातमा अनुदान प्रक्रिया भर्खरै सुरु गरिएको छ, त्यसको प्रभाव देखिन बाँकी छ ।
पुरा पढ्नुहोस्

‘खोजी–खोजी विवाद निकाल्छन्’– मेयर शाक्य

गोकर्ण गौतम, माघ ६, २०७५

नेपाल सरकारले पुरानो धरहरालाई संरक्षण गर्ने र नयाँ भूकम्पप्रतिरोधी बनाउने निर्णय गर्‍यो । मैले के भन्न सक्छु र ? खोजी–खोजी विवाद निकाल्छन् यहाँ ।
पुरा पढ्नुहोस्

‘मेराविरुद्ध ठूलै गिरोह लागेको छ’– विवादित राजदूत शेर्पा

नेपाल संवाददाता , पुस २५, २०७५

केही एजुकेसन कन्सल्टेन्सी पनि मेराविरुद्ध लागेका छन् । कन्सल्टेन्सीहरूले पठाएका विद्यार्थीले धेरै दु:ख पाएका छन । आत्महत्या गर्ने विद्यार्थीको संख्या बढेको छ । ‘फेक म्यारिज’ बढेको छ । त्यसलाई व्यवस्थित गर्ने प्रयास गरेकी थिएँ ।
पुरा पढ्नुहोस्

'इन्डो-प्यासिफिक रणनीति नेपालको एजेन्डामा पर्दैन’– परराष्ट्रमन्त्री ज्ञवाली

बसन्त बस्नेत, योगेश ढकाल, पुस १७, २०७५

\'इन्डो-प्यासिफिक क्षेत्र\' र \'इन्डो-प्यासिफिक रणनीति\' दुई भिन्न विषय हुन् । \'इन्डो-प्यासिफिक रणनीति\' नेपालको चासोको विषय होइन । दुई देशबीच छलफल हुने एजेन्डा पनि होइन । \'इन्डो-प्यासिफिक क्षेत्र\' वास्तविकता हो, जहाँ नेपाल छ ।
पुरा पढ्नुहोस्

‘सरकारलाई गाली गरेकामा झन् स्यावासी दिनुपर्ने’– माधवकुमार नेपाल

बसन्त बस्नेत, बाबुराम विश्वकर्मा, मंसिर २४, २०७५

अहिले म पार्टी र नेताका कमजोरीबारे धेरै बोल्ने पक्षमा छैन । पार्टीभित्रका समस्याबारे बाहिर सडकमा आएर गीत गाउने पक्षमा छैन ।
पुरा पढ्नुहोस्

‘नत्र इतिहास कसैका नाममा कोरिन्थ्यो...’– लुजेन्द्र ओझा

विभु लुइटेल, मंसिर १८, २०७५

त्यस रात अरूजस्तै चाँडै घर गएको भए सायद यसको श्रेय मैले पाउँदैनथेँ ।
पुरा पढ्नुहोस्

‘अब कसैलाई सुन्नेवाला छैन’– शेखर कोइराला

सन्तोष आचार्य, मंसिर ४, २०७५

लिगेसीलाई पार गर्ने हो भने मैले शशांक र सुजाताले भन्दा धेरै मिहिनेत गर्नुपर्छ । कोसिस गर्दैछु । कहाँसम्म पुग्छु, हेरौँ ।
पुरा पढ्नुहोस्

‘प्राथमिकता विदेशमा होइन, स्वदेशमै लाखौँ रोजगारी’–मन्त्री विष्ट [भिडियो सहित]

जनक नेपाल, कार्तिक २०, २०७५

"हाम्रो प्राथमिकता वैदेशिक रोजगारी हैन, आन्तरिक रोजगारी नै हो । तर, वैदेशिक रोजगारीमा जाँदासम्म यसलाई सुरक्षित, मर्यादित, भरपर्दो र पारदर्शी बनाउनुपर्छ । अधिकतम् नेपाली श्रमिकको हित अनुकुल समझदारी गर्नुपर्छ भन्ने हाम्रो मान्यता हो ।
पुरा पढ्नुहोस्